تعریف غیبت
۴۲۹٫ غیبت آن است که پشت سر مسلمان عیب مستور او (امرى که مستور عرفى است) گفته شود، مشروط به اینکه به قصد تنقیص باشد، یا در نزد عرف تنقیص به‌حساب آید.

  تاریخ انتشار : ۰۸-۲۷-۹۴
       
  دیدگاه ها : بدون نظر
       
  700 بازدید